Christen zijn

Broederlijk samenkomen

Vandaag was ik in de kerk. Een kerk in Kenia. Het gebouw puilde uit. Bijna 1000 mensen moesten buiten blijven. De dienst duurde ruim twee uur. Niemand liep weg. Niemand viel in slaap. Niemand deelde snoepjes uit. Niemand zat aan zijn/haar mobiel. Iedereen was betrokken. Iedereen zong mee, bad mee en luisterde mee. Gasten werden welkom geheten en uitgenodigd voor een kopje thee na afloop van de dienst. Aan het begin mochten we de mensen om ons heen gedag zeggen en een hand geven.

Voor het grote gebed moesten we aan degene naast ons vragen of we ergens voor konden bidden. En daar stond ik, reformatorische Jacco, met tranen in mijn ogen twee minuten te bidden voor een alleenstaande moeder met vier kindertjes en het raakte mij enorm toen ik haar zachtjes hoorde bidden voor Ina en de aan ons toevertrouwde kinderen. Daarna ging de voorganger bidden. Voor de gemeente, voor Kenia, voor Gambia, voor Trump (Heere u kunt harten neigen, ook van presidenten) en er werd gebeden voor regen want er sterven mensen van de honger op dit moment. Maar vooral bad de dominee voor hoop. Please Lord, lift us up, en wilt u ons vasthouden want zonder U kunnen wij niets doen. De preek ging over Galaten, over de wet en over geloof. “Dit alleen wil ik van u leren; hebt gij den Geest ontvangen uit de werken der wet, of uit de prediking des geloofs?”

“God is good, all the time”

Ik vroeg aan de chauffeur onderweg naar huis waarom het zo druk was en de mensen zo betrokken leken. De chauffeur vertelde dat de meeste mensen in Kenia beseffen dat dit leven maar kort is en dat we dan naar ons eeuwig huis gaan. Dat je niets mee kunt nemen van je aardse bezittingen en dat God goed is voor slechte mensen die de wet niet houden. Maar door het geloof in Christus leven we uit de hoop Mr. Van, zo zei hij. Hij weet of wij morgen zullen eten. Daar maken we ons vandaag dus niet druk om. En elke week komen we bij elkaar om Hem te prijzen. Want opnieuw kregen we meer dan waar we recht op hadden. God is good, all the time, amen!

Terwijl we wegreden keek ik nog eens achterom. Ik zag geen mensen die, bedrukt en somber vanwege hun verloren staat, naar huis liepen. Ik zag geen hoofden de andere kant uit kijken omdat men langslopende mensen uit een andere kerk geen gedag wilde zeggen. Ik zag mensen met nieuwe kracht de week in gaan. Mensen met hoop in hun ogen en vertrouwen, wetende dat wat de week ook gaat brengen; dood, honger, werkeloosheid, niet verzekerde ziekte of weer een week van droogte, God is good, all the time!!

“Mensen met hoop in hun ogen”

Er zal vast van alles aan te merken zijn op deze kerk en een aantal van jullie zal zeggen als je deze dienst kritisch bekijkt dat “dit” te licht en dat “te makkelijk” was. Maar voor mij, vandaag, sprak de Geest krachtig; over hoop, liefde, vertrouwen en over geloof. Genoeg om over na te denken als ik aanstaande zondag mijn fruittella aan het uitpakken ben in mijn eigen dierbare thuisgemeente. Ik denk dat ik dan net als vanmorgen zachtjes een paar keer ga fluisteren; God is good, all the time.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.