Christen zijn

Refo’s en liefde

Wij Refo’s hebben helaas een behoorlijk negatief imago. In plaats van bekend te staan als liefdevolle, gunnende getuigen van een goede God, staan we helaas vaak bekend als de medemens veroordelende zuchtend rondsjokkende tobbers die zelf niet echt uitstralen een gelukkig vooruitzicht te hebben. Het “Gij zult mijn getuigen zijn” krijgt soms niet meer inhoud dan een ontwijken van plekken waar ‘de wereld’ komt.

“Gij zult mijn getuigen zijn”

Wat het nog verdrietiger maakt is dat wij op veel plaatsen in Nederland ook onderling elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Gergemmers vinden dat pkn-ers een valse leer aanhangen, herstelden vinden dat christelijk-gereformeerden toch wel ver van hun plek zijn en vrijgemaakten…..Tsja…artikel 31 he…

Een aantal lichte refo’s stemt ChristenUnie en (in ogen van ‘echte’ refo’s) afgedwaalde jeugd gaat naar jij-daar avonden. En met leedwezen stellen kerkeraadsleden vast dat steeds meer doopleden een sport beoefenen, refo tv (uitzending gemist) kijken en genieten van een biertje.

Een aantal kerkenraadsleden meent dat strengere regels, controles, vermanende woorden en het niet toelaten tot belijdeniscatechisatie de manier is om de jeugd vast te houden. Het verspreiden van angst voor de hel is bij velen populairder dan passie voor de hemel.

En door dit soort maatregelen creëren we zelf leegloop in de kerken. Uiteraard zijn we daar wel geschokt, verbaasd en verdrietig over. Alleen slaan we daarbij veel te weinig de hand in eigen boezem, maar wijzen we ook dan met een belerend vingertje naar de ‘afvalligen’ die de ware leer de rug toekeren.

Wat wil ik met mijn gemopper nu eigenlijk bereiken kan een terechte vraag zijn. Wel, ik zou de vraag aan jullie voor willen leggen of het niet eens tijd is dat wij refo’s onze strategie iets aanpassen. Hoe zou het overkomen als alle refo’s stoppen met anderen (ver)oordelen? Hoe zou het zijn als we meer uitstralen hoe bijzonder het is dat God mensen als ons lief heeft? Zal het ooit mogelijk zijn om gewoon in een winkel of op een verjaardag te getuigen van de blijdschap die in ons is? Natuurlijk, als we op onszelf zien is er weinig om trots op te zijn. De Heere is echter goed voor een slecht mens. Ja toch? Laten we dat dan ook delen met onze medemens! Kennen we allemaal niet in de kerk teleurgestelde mensen omdat er zo weinig positiefs van “de kerk” uitgaat? Dat is toch erg? En bovendien onze eigen schuld!

“een ontelbare schare…”

U weet toch wel dat er straks een ontelbare schare zal zijn die eeuwig God groot mag maken? En dat daar dan een refo dominee uit de Veluwe samen met Max Lucado in witte klederen zal staan? Mensen uit alle landen, talen en tijden. Laten we daar intens dankbaar voor zijn!

Reformatorisch komt uit het latijn en staat voor ‘verbetering’ en ‘terugkeer naar het ideale verleden’. Als ik dat lees denk ik aan de omschrijving van de eerste kerk: ‘en zij waren allen eendrachtig bijeen’. Wat een vreugde zal dat wezen, straks vereend te zijn met Hem in dat nieuw Jeruzalem.

Tot die tijd komt zou het, naar mijn mening, tot eer van onze Schepper zijn als wij onze naaste meer liefhebben. Want de liefde is lankmoedig, zij is goedertieren; de liefde is niet afgunstig; de liefde handelt niet lichtvaardiglijk, zij is niet opgeblazen;
Zij handelt niet ongeschiktelijk, zij zoekt zichzelve niet, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad;
Zij verblijdt zich niet in de ongerechtigheid, maar zij verblijdt zich in de waarheid;
Zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen.

Die niet liefheeft, die heeft God niet gekend; want God is liefde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.